برخی از مزایای هوموس عبارتند از:
– هوموس دارای ظرفیت کاتیونی بالااست که باعث افزایش اسیدیته خاک می شود.
– هوموس ترکیبات لازم برای تشکیل و تثبیت خاکدانه ها را فراهم میکند.
– هوموس سبب افزایش قدرت جذب آب و خاصیت آبگیری خاک می شود.
شاخص اصلی تشخيص ميزان هوموس، عنصر كربناست. منظور از کربن همان مواد آلی تجزیه شده می باشد که یکی از منابع تامین مواد آلی کودهای دامی است.كربن يكي از عناصر مهمي است كه هر باغداری برای تامين آن بايد تلاش نمايد. مقدار ايده آل آن در خاك 3درصد است وليكن معمولا خاكهای ما بسيار فقيرترند و میزان کربن آنها حدود 30 برابركمتر است. (حدود 0/1 درصد است ).
كربن را در خاك می توان به شكل هوموس مشاهده كرد. تمام بقايای گياهی مملوء از كربن هستند، وليكن پروسه تبديل كربن به هوموس توسط باكتريها و تحت شرايط خاصی انجام می شود. بنابراين كودی را می توان غنی فرض كرد كه اين پروسه را بخوبی طی كرده باشد و در آن هوموس تشكيل شده باشد.
يكي از شاخصهای مقدار هوموس در كود ، ميزان مجموع اسيد هيوميك و اسيد فوليك است. حداقل قابل قبول برای مجموع اين دو اسيد در كودها 12درصد (براساس وزن خشك ) است.
بنابراين آنچه در يك كود آلی در درجه اول اهميت قرار دارد، ميزان نيتروژن يا فسفر و امثال هم نيست بلكه ميزان اين اسيدها است. در درجه دوم، ميزان كربن آلی آن است كه بايد حداقل 25درصد (وزن خشك ) باشد. در مرتبه بعدی اهمیت ، بايد عناصر ميكرو و ماكرو( که درصدی در کودهای آلی موجود است و درصدی هم می تواند به آن اضافه شود) را در نظر گرفت.
موضوع مهم ديگری كه در هنگام مقايسه ارزش كودهای حيوانی و فرآوری شده است که مد نظر قرارمی گيرد، ميزان ماندگاری هوموس در خاك است. برحسب اظهار نظر متخصصين اين رشته ، ماندگاری هوموسهایی كه از منابع گياهی حاصل شده اند بیش از آنهایی است كه از منابع حيوانی هستند.شايد يكی از دلايل استقبال از كودهای فرآوری شده در مقايسه با كودهای حيوانی، بدون آنكه استدلالات روشنی به لحاظ تفاوت ظاهری در كيفيت آنها ست باید ، همين مطلب باشد. اگر چه لازم است در اين موضوع بررسی بيشتری صورت پذيرد.